የስደተኞች ሳምንት ጦማር

"እንደ ስደተኛ በጉዞዬ ውስጥ በጣም አስቸጋሪው ክፍል በለንደን ውስጥ የትም ቦታ አለመኖሩ እንደሆነ አስቤ አላውቅም። እዚህ ማንም ሰው አለመኖሩ ነው። በካሌይ በረዶ ውስጥ ቀላል ነበር።"

ባለፉት 16 ወራት ውስጥ ሁላችንም የምንኖርባቸው፣ የምንሠራባቸው እና የምናድግባቸው ማህበረሰቦች አስፈላጊነት ሰፊ ግንዛቤ አግኝተናል። ለቤት አዲስ አድናቆት አግኝተናል እናም ደህንነት፣ እርካታ እና በቤትዎ ውስጥ መካተት አለመቻል ምን ያህል ከባድ እንደሆነ የተሻለ ግንዛቤ እናገኛለን ብለን ተስፋ እናደርጋለን። በየቀኑ የምናያቸው እና የምናነጋግራቸው ወጣቶች ይህንን በጥልቀት ይረዳሉ እና ሁሉም በለንደን ውስጥ ቤት አልለቀቁም። ብዙዎቹ ከመላው ታላቋ ብሪታንያ የመጡ ሲሆኑ አንዳንዶቹ ደግሞ ከሩቅ ቦታ የመጡ ናቸው፣ ሁሉም የተሻለ ነገር የማግኘት ተስፋ አላቸው። ስደተኞች እና ጥገኝነት ፈላጊዎች ሁልጊዜ የምንደግፋቸውን ወጣቶች ልዩ እና ጉልህ ክፍል ይፈጥራሉ፣ እና የ2021 የስደተኞች ሳምንት ጭብጥ 'ብቻችንን መራመድ አንችልም' በሚል ርዕስ፣ ከጎናችን የምንጓዛቸውን ወጣት ስደተኞች ታሪኮች እየተመለከትን ነው።

ስደተኛ የሚያደርገው ምንድን ነው?

ስለ ወጣት ስደተኞች እና ጥገኝነት ፈላጊዎች ስንናገር፣ ከትውልድ አገራቸው ወጥተው ወደ እንግሊዝ የመጡ ከ25 ዓመት በታች የሆኑ ሰዎችን ማለታችን ነው፣ አደገኛ ወይም ጨቋኝ ሁኔታን ለማምለጥ። ከእነዚህ ሰዎች ውስጥ ብዙዎቹ ከያዙት በላይ ብዙ ይዘው በሮቻችንን ያልፋሉ፣ እንግሊዝኛ በደንብ ላይናገሩ ይችላሉ እና የት እና እንዴት ድጋፍ ማግኘት እንደሚችሉ ብዙም መረጃ የላቸውም። በዚያ ዕድሜ ላይ የምናውቀውን እና የምንወደውን ሁሉ ብንተው ኖሮ እንደምናደርገው ሁሉ ይፈራሉ እና በጭንቀት ይዋጣሉ። ባለፈው ዓመት 121 ስደተኞች እና ጥገኝነት ፈላጊዎች እርዳታችንን ጠይቀዋል፡ 17% ሴቶች፣ 83% ወንዶች እና ከ70% በላይ ጥቁር እንደሆኑ ተለይተዋል። 43% የሚሆኑት በስሜታዊ ወይም በአእምሮ ጤንነታቸው ዙሪያ አስቸኳይ ድጋፍ የሚያስፈልጋቸው ሲሆን 21% የሚሆኑት ደግሞ አካላዊ የጤና ፍላጎቶች ነበሯቸው። 63% የሚሆኑት በጭካኔ ይተኛሉ፣ 40% የሚሆኑት ከአንድ ወር በላይ በጭካኔ ተኝተው ነበር፣ 9% የሚሆኑት ደግሞ ከአንድ ዓመት በላይ በመንገድ ዳር ቤት አልባ ሆነዋል። ሁሉም ለጉዳት እና ለብዝበዛ በጣም የተጋለጡ ነበሩ።

ሁሉም ሰው አገሩን ጥሎ አልሄደም። አንዳንዶቹ የተወለዱት በብሪታንያ ሲሆን 18 ዓመት ሲሞላቸው በሕጋዊ መንገድ የብሪታንያ ዜጎች አለመሆናቸውን ሲያውቁ ድንጋጤ አጋጥሟቸዋል። ይህ ሊሆን የቻለው ወላጆቻቸው ራሳቸው ግልጽ የሆነ የሕግ ደረጃ ስላልነበራቸው ወይም የልጃቸውን ሁኔታ ለመቆጣጠር ውስብስብ እና ውድ የሆነውን የፍልሰት ሥርዓት ለማስተዳደር የሚያስችል መንገድ ስላልነበራቸው ሊሆን ይችላል። ይህ ደግሞ በአካባቢያቸው ባለሥልጣን 'የተንከባከቡ' ብዙ ልጆች ላይ ይከሰታል፣ ከዚያም በሂደቱ ውስጥ ይወድቃሉ።

የእኛ ምላሽ

ከእነዚህ ወጣቶች ሁሉ ጋር አብረን ተጉዘናል። ድንገተኛ መኖሪያ ቤት እንዲያገኙ፣ ልብስና ምግብ እንዲያገኙ፣ የአእምሮ ጤና ድጋፍ እንዲያገኙ፣ የገንዘብ ክህሎት ስልጠና እንዲያገኙ፣ እንግሊዝኛቸውን እንዲማሩ ወይም እንዲያሻሽሉ እና ወደ ሥራ እንዲገቡ ረድተናቸዋል። የፊት መስመር ቡድኖቻችን ከሚደግፏቸው ወጣት ስደተኞች እና ጥገኝነት ጠያቂዎች ብዙ ተመሳሳይ ነገሮችን ይሰማሉ፣ ዋናው ደግሞ የብስጭት እና የክህደት ስሜት ነው። እነዚህ ወጣቶች ቤታቸውን ለቀው ወደዚያ ለመምጣት አስቸጋሪ በሆኑ ሁኔታዎች ምክንያት ወደዚያ ሄዱ፤ ግራ መጋባት ብቻ ፈጥሮባቸዋል፤ ከግማሽ በላይ የሚሆኑት ደግሞ በመንገድ ላይ ከመተኛት ውጪ ሌላ አማራጭ የላቸውም። አብዛኛዎቹ ከራሳቸው ተሞክሮዎች ብቻ ሳይሆን ከሚወዷቸው ሰዎችም ጭምር ከፍተኛ የሆነ የስሜት ቀውስ ይደርስባቸዋል፤ ብዙዎቹም ወደ አገራቸው ተመልሰዋል።

አንድ የሰራተኛ አባል እንዳጋራው “የባለቤትነት ስሜት እና የኢሚግሬሽን ሁኔታ መካከል አለመጣጣም አለ፤ ይህም በጣም የሚያም እና ከቤተሰብ ቤት መባረር ጋር የሚመሳሰል ነገር ነው። ሁላችንም በዚህ እድሜያችን “የት ነው የምገባው?” የሚል ጥያቄ ያነሳናል። እዚህ መሆን አለባቸው ብለን እናምናለን፤ ለንደን ቤታቸው ለማድረግ ለሚመርጡ ሁሉ ቦታ እንዳላት እናምናለን፤ እና ሁሉም ሰው ደህንነቱ የተጠበቀ ቤት የማግኘት መብት እንዳለው እናምናለን።

ጥሪያችን ወደ እናንተ

እነዚህ ወጣቶች ማንም ሊያጋጥማቸው የማይገባውን ነገር በሕይወታቸው ውስጥ እያጋጠማቸው ነው፣ ይህም በፍለጋ፣ በማስፋት እና በነፃነት ላይ ማተኮር ባለበት ወቅት ነው። ከዚህ በፊት ስለ ማህበረሰብ የበለጠ ፍላጎት እና ግንዛቤ ኖሮን አያውቅም፣ እና ለሁሉም ወጣቶች ያለንን ቁርጠኝነት ከማጠናከር ይልቅ፣ የቤት እጦት ዘርፉ ለስደተኞች እና ለጥገኝነት ፈላጊዎች 'ጠላት አካባቢ' ብሎ የሚጠራውን ፖሊሲዎች እየጨመሩ ነው። ወጣት ስደተኞችን እና ጥገኝነት ፈላጊዎችን አናሳዝንም ወይም አንጥላቸውም። ብቻቸውን እንዲሄዱ አንፈቅድም። ስለዚህ በዚህ የስደተኞች ሳምንት ቡድናችንን፣ ማህበረሰባችንን እና አጋሮቻችንን አንድ እርምጃ እንዲወስዱ እየጠየቅን ነው። ሌሎች በህይወታችን ውስጥ በዚህ ወሳኝ የለውጥ ወቅት ለእኛ እንዳደረጉልን ሁሉ እነዚህን ወጣቶች እንዴት ልንደግፋቸው እንችላለን? የትም ቢወለዱ የተሻለ ነገር እንዴት ማድረግ እንችላለን?